Opadająca powieka jest schorzeniem występującym względnie często. W zależności od badań i regionu problem ten dotyczy od 4,7% do 13,5% osób dorosłych, przy czym zdecydowanie większy odsetek występuje u pacjentów z grupy wiekowej pow. 80 lat – 42,9% [1]. Sposób leczenia opadającej powieki zależy głównie od przyczyn jest wystąpienia oraz czynników indywidualnych. Jakie opcje są dostępne? Czy opadająca powieka jest groźna dla zdrowia? Oto lista najczęściej zadawanych pytań!
Jak wygląda opadająca powieka?
Opadająca powieka (inaczej: ptoza) to termin stosowany w medycynie na określenie zbyt niskiego ustawienia brzegu powieki. Brzeg wolny znajduje się ok 1-2 mm niżej w odniesieniu do górnego brzegu rąbka rogówki, co może doprowadzić do przysłonięcia źrenicy. W trzech na cztery przypadkach opadnięciu ulega jedna powieka.
Opadanie powiek jest także skutkiem naturalnego procesu starzenia się skóry – dlatego też odsetek osób z tym schorzeniem rośnie wraz z wiekiem. Gdy problem dotyczy obu powiek, twarz wygląda na smutną i zmęczoną. W tym przypadku pacjenci decydują się na zabieg z powodów czysto estetycznych.
Jakie są przyczyny opadającej powieki?
Geneza opadania powieki jest zróżnicowana. W wielu przypadkach jest to schorzenie wrodzone, ujawniające się do 1 roku życia pacjenta. Ptoza może także zostać nabyta na skutek porażenia nerwu okoruchowego, zaburzenia mięśnia dźwigacza powieki górnej, chorób autoimmunologicznych, porażenia połączeń nerwowo-mięśniowych, urazów mechanicznych oraz rozrostów występujących w obrębie powieki, np. torbieli.
W przypadku opadania powiek w wyniku procesu starzenia się głównymi przyczynami są osłabienie mięśni (w tym konkretnym przypadku – mięśnia dźwigacza powieki górnej) oraz utrata jędrności i elastyczności skóry.
Czy opadająca powieka jest groźna dla zdrowia?
Wbrew pozorom opadająca powieka nie jest jedynie problemem estetycznym. Często stanowi ona także przyczynę zaburzeń czynnościowych. Do najczęściej wymienianych należą ograniczenie pola widzenia oraz obniżenie ostrości wzroku. Ze względu na te kwestie oraz niższe poczucie własnej atrakcyjności ptoza może nieść ze sobą także poważne skutki psychologiczne. Pacjenci czasami zwracają uwagę również na bóle szyi, karku i napięciowe bóle głowy spowodowane kompensacją opadającej powieki np. poprzez konieczność regularnego, nienaturalnego ustawiania głowy lub unoszenia brwi.
Jak zlikwidować opadającą powiekę?
Decyzję o sposobie leczenia powieki podejmuje lekarz po rozpoznaniu schorzenia i przyczyn jego wystąpienia. Najczęściej stosowane są metody chirurgiczne. Duże znaczenie dla wyboru jednej z nich ma diagnostyka różnicująca, która potwierdzi, czy mamy do czynienia z chorobą neurologiczną, czy też pierwotną patologią mięśni retraktorów powieki. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz sprawdza, czy zostały zachowane funkcje mięśnia dźwigacza powieki. Istnieją również niechirurgiczne metody unoszenia powieki, np. przy zastosowaniu toksyny botulinowej lub fal wysokiej częstotliwości radiowej.
Jak podnieść opadające powieki bez operacji?
Jeśli opadające powieki nie wymagają zabiegu chirurgicznego, np. są skutkiem naturalnego procesu starzenia się skóry, lekarz może zaproponować inne sposoby ich uniesienia. Do najbardziej popularnych należą toksyna botulinowa i radiofrekwencja mikroigłowa. Warto jednak pamiętać, że decyzję o wyborze metody leczenia podejmuje lekarz po uprzednim rozpoznaniu przyczyn opadania powieki.
Czy toksyna botulinowa unosi powiekę?
Iniekcja toksyny botulinowej blokuje uwalnianie acetylocholiny, w wyniku czego dochodzi do osłabienia lub paraliżu mięśni. Z tego względu jest wykorzystywana wtedy, gdy przyczyną opadającej powieki jest skurcz mięśni w okolicy oka. Poza efektem uniesienia powieki toksyna botulinowa przyczynia się także do redukcji zmarszczek. Zabieg trwa od kilkunastu minut do pół godziny. Iniekcja toksyny botulinowej jest niemal bezbolesna, więc nie wymaga podania znieczulenia. Szczegóły znajdziesz tutaj: toksyna botulinowa – Wrocław.
Jak radiofrekwencja mikroigłowa pomaga w leczeniu opadającej powieki?
Radiofrekwencja mikroigłowa jest zabiegiem polegającym na precyzyjnym nakłuwaniu skóry cienkimi igłami oraz emisji fal radiowych, których zadaniem jest rozgrzanie tkanek. Proces ten stymuluje skórę do procesów regeneracji i produkcji nowych włókien kolagenowych, dzięki czemu skóra staje się bardziej elastyczna, jędrna i napięta. Oprócz uniesienia powieki radiofrekwencja mikroigłowa przynosi wiele innych korzyści, np. wygładza drobne zmarszczki i poprawia koloryt skóry. Najlepsze efekty przynosi wykonanie serii kilku zabiegów w odstępach ok. 4 tygodni. Więcej informacji znajdziesz tutaj: radiofrekwencja mikroigłowa we Wrocławiu.
Jak przygotować się do zabiegu na opadające powieki?
Sposób przygotowania do zabiegu zależy od metody leczenia. W przypadku toksyny botulinowej pacjent nie powinien przyjmować leków przeciwbólowych oraz antykoagulantów, a także powstrzymać się od picia alkoholu na co najmniej kilka dni przed iniekcją. Przed radiofrekwencją mikroigłową należy dodatkowo unikać solarium i ekspozycji na słońce. Najważniejsze jest jednak, by przestrzegać wszystkich zaleceń i wskazówek lekarza – zarówno przed zabiegiem, jak i po nim.
—
Źródła:
[1] Jacuński M., Białas D., Różycki R., Ptoza – opadnięcie powieki górnej. Diagnostyka i leczenie, Chirurgia i Laseroterapia
[2] Wiszniewska M., Rogoziewicz M., 2013, Opadanie powiek w chorobach neurologicznych, Polski Przegląd Neurologiczny
[3] Przylipiak A. (red.), 2014, Podstawy Medycyny Estetycznej. Podręcznik dla studentów kosmetologii