Opadająca powieka – 8 pytań i odpowiedzi

Opadająca powieka (ptoza) to ustawienie brzegu górnej powieki za nisko – mniej niż 2 mm nad środkiem źrenicy; u dorosłych najczęściej wynika z rozciągnięcia rozcięgna mięśnia dźwigacza powieki z wiekiem, rzadziej z chorób nerwów lub mięśni, a leczy się ją operacyjnie [1]. Dotyczy 4,7–13,5% osób po 40. roku życia i co trzeciej osoby po 70. roku życia [2][3]. Większość pacjentów, którzy przychodzą do gabinetu medycyny estetycznej z „opadającą powieką”, ma jednak nadmiar skóry powieki (dermatochalazję) lub opadniętą brew, a nie prawdziwą ptozę – i to właśnie te dwa problemy da się poprawić bez operacji.

Poniżej odpowiadamy na 8 pytań: jak wygląda opadająca powieka i jak odróżnić ją od nadmiaru skóry, skąd się bierze, kiedy jest groźna, jak się ją leczy operacyjnie, co można zrobić bez operacji, co naprawdę robi toksyna botulinowa i radiofrekwencja mikroigłowa oraz jak przygotować się do zabiegu. Artykuł przygotowaliśmy w MMClinic we Wrocławiu, gdzie zabiegi w okolicy oczu wykonuje lek. Michał Marciniak; operacji powiek nie wykonujemy i kierujemy z nimi do okulisty. Źródła podajemy na końcu.

W skrócie:

• Ptoza to za nisko ustawiony brzeg powieki; nadmiar skóry powieki (dermatochalazja) i opadnięta brew tylko ją udają. Rozróżnia je prosty test: uniesienie fałdu skóry palcem.
• Najczęstsza przyczyna u dorosłych to rozciągnięcie rozcięgna dźwigacza powieki z wiekiem; ryzyko zwiększają cukrzyca, nadciśnienie, wyższe BMI i długie noszenie soczewek kontaktowych.
• Nagła ptoza z podwójnym widzeniem, bólem głowy lub nierównymi źrenicami to objaw alarmowy – wymaga pilnej wizyty, nie zabiegu estetycznego.
• Prawdziwą ptozę leczy operacja u okulisty; nadmiar skóry – blefaroplastyka albo zabiegi nieoperacyjne na skórę i brew.
• Toksyna botulinowa nie unosi powieki, ale unosi brew o około 1–2 mm na 3–4 miesiące; w MMClinic uniesienie brwi kosztuje 600 zł.
• Radiofrekwencja mikroigłowa (450 zł) i laser CO2 (450–650 zł) zagęszczają i napinają skórę powiek, nie skracają mięśnia.

Jak wygląda opadająca powieka?

Opadająca powieka wygląda tak, jakby oko było stale przymknięte: brzeg górnej powieki schodzi poniżej 2 mm nad środkiem źrenicy, oko wydaje się mniejsze i bardziej „senne” niż drugie, a osoba odruchowo unosi brwi lub zadziera głowę, żeby lepiej widzieć [1]. W 3 na 4 przypadkach problem dotyczy jednej strony: w badaniu populacyjnym 4737 dorosłych ptozę jednostronną miało 3,4%, a obustronną 1,3% [3]. Lekarz mierzy ją jako odległość brzegu powieki od odblasku światła na środku rogówki (MRD1): prawidłowo 4–5 mm, w ptozie poniżej 2 mm [1].

Przy prawdziwej ptozie typowe są także: wyższa lub zupełnie zatarta bruzda powiekowa, głębokie poziome zmarszczki czoła z ciągłego unoszenia brwi, uczucie ciężkości powiek wieczorem i zawężone pole widzenia ku górze. U części osób powieka opada tylko po zmęczeniu lub pod koniec dnia – to ważna wskazówka diagnostyczna, o której piszemy niżej.

Ptoza czy nadmiar skóry powieki?

Nadmiar skóry górnej powieki (dermatochalazja) daje podobny „ciężki” wygląd oka, ale brzeg powieki jest na prawidłowej wysokości – to fałd skóry, nie powieka, zwisa na rzęsy. Prosty test w lustrze: unieś palcem fałd skóry powieki, nie dotykając brwi. Jeśli brzeg powieki okazuje się na dobrej wysokości i oko „otwiera się”, problemem jest skóra. Jeśli brzeg powieki nadal zasłania górną część tęczówki, to ptoza. Oba stany często współistnieją u osób po 50. roku życia, a trzecią przyczyną „opadających powiek” jest opadnięta brew, która spycha skórę powieki w dół.

Jak ocenia się stopień opadania?

Okulista dzieli ptozę według tego, o ile brzeg powieki jest za nisko: łagodna 1–2 mm, umiarkowana 3 mm, ciężka 4 mm i więcej, a dodatkowo sprawdza siłę dźwigacza powieki, czyli o ile milimetrów powieka unosi się przy spojrzeniu w górę [1]. Od tych dwóch pomiarów zależy wybór operacji. Przy ptozie zasłaniającej źrenicę wykonuje się też badanie pola widzenia, które dokumentuje ubytek i jest podstawą leczenia w ramach ubezpieczenia.

Jakie są przyczyny opadającej powieki?

Przyczyny opadającej powieki dzieli się na 5 grup: rozcięgnową (rozciągnięcie lub odklejenie rozcięgna dźwigacza – najczęstsza u dorosłych), mięśniową (miastenia, miopatie), nerwową (porażenie nerwu okoruchowego, zespół Hornera), mechaniczną (guz, obrzęk, blizna powieki) i urazową; osobną grupą jest ptoza wrodzona, obecna od urodzenia [1]. Powieka opada też pozornie, gdy brakuje jej podparcia: po zmniejszeniu gałki ocznej, przy zapadniętym oku lub nadmiarze skóry.

1. Ptoza rozcięgnowa (inwolucyjna). Rozcięgno łączące mięsień dźwigacz z powieką rozciąga się lub odkleja z wiekiem, po operacjach oka, przy przewlekłym pocieraniu oczu i u osób długo noszących soczewki kontaktowe, zwłaszcza twarde [1]. Powieka unosi się wciąż dobrze przy spojrzeniu w górę, ale w spoczynku jest za nisko; bruzda powiekowa wędruje wysoko.
2. Ptoza mięśniowa. Mięsień jest osłabiony przez chorobę: miastenię (ptoza zmienna, gorsza wieczorem, często z podwójnym widzeniem), miopatie oczne lub dystrofie mięśniowe [1].
3. Ptoza nerwowa. Porażenie nerwu okoruchowego (III) daje ciężką ptozę z rozszerzoną źrenicą i odchyleniem oka na zewnątrz; zespół Hornera – łagodną ptozę 1–2 mm z wąską źrenicą po tej samej stronie [1].
4. Ptoza mechaniczna. Powiekę obciąża guz, gradówka, obrzęk, blizna lub duży nadmiar skóry [1].
5. Ptoza urazowa i jatrogenna. Po urazie, operacji oka (np. zaćmy) albo po podaniu toksyny botulinowej w okolicę czoła i brwi – opisujemy to niżej.

Ryzyko ptozy rośnie z wiekiem i z chorobami ogólnymi. W koreańskim badaniu 20 941 osób po 40. roku życia ptozę miało 13,5% badanych: 5,4% czterdziestolatków i 32,8% osób po 70. roku życia; częściej występowała u osób z nadciśnieniem, cukrzycą i wyższym BMI [2]. U osób z cukrzycą ptozę stwierdzono u 20,8%, u osób bez cukrzycy u 9,4% [4]. U dzieci w wieku 3–18 lat ptozę miało 8,0% badanych, częściej chłopcy i dzieci z wyższą masą ciała [5].

Opadająca powieka po toksynie botulinowej

Opadnięcie powieki po toksynie botulinowej to rzadkie, przejściowe powikłanie: toksyna podana na lwią zmarszczkę lub czoło przenika do mięśnia dźwigacza powieki, powieka opada po 3–10 dniach i wraca do normy w ciągu kilku tygodni, w cięższych przypadkach do 3 miesięcy [8][9]. Ryzyko zwiększa podanie zbyt blisko brzegu oczodołu, duża objętość preparatu i masowanie okolicy tuż po zabiegu. Doraźnie pomagają krople z apraklonidyną 0,5%, które pobudzają mięsień Müllera i unoszą powiekę o około 1–3 mm [8]; w ciężkiej ptozie opisano też skuteczne leczenie kroplami z oksymetazoliną 0,1% i niewielką dawką toksyny podaną w dolną część powieki [9]. W MMClinic po każdym zabiegu toksyną umawiamy wizytę kontrolną po 2 tygodniach, a opadanie powieki lub brwi jest powodem, żeby zadzwonić wcześniej. Przeciwwskazania i możliwe powikłania opisujemy na stronie toksyna botulinowa we Wrocławiu.

Czy opadająca powieka jest groźna dla zdrowia?

Sama opadająca powieka nie uszkadza oka, ale ogranicza górne pole widzenia, męczy czoło i kark, a u dzieci grozi niedowidzeniem; groźna bywa przyczyna – nagła ptoza może być objawem udaru, tętniaka, miastenii lub guza, i wtedy wymaga pilnej diagnostyki, nie zabiegu estetycznego [1]. Dlatego pierwszym krokiem przy świeżej, jednostronnej lub zmiennej ptozie jest wizyta u okulisty lub neurologa, a nie w gabinecie medycyny estetycznej.

Objawy alarmowe, przy których ptozę trzeba zbadać pilnie, w ciągu godzin:

• powieka opadła nagle, w ciągu godzin lub dni,
• towarzyszy jej podwójne widzenie, rozszerzona lub nierówna źrenica, odchylenie oka,
• pojawił się silny ból głowy lub ból za okiem,
• opadanie zmienia się w ciągu dnia, nasila wieczorem, towarzyszy mu osłabienie mięśni twarzy, trudności z mówieniem lub połykaniem,
• u dziecka powieka zasłania źrenicę albo dziecko przechyla głowę, żeby patrzeć.

Przewlekła ptoza wiekowa nie jest niebezpieczna, ale ma realne skutki: zawęża górne pole widzenia i utrudnia czytanie czy prowadzenie samochodu, wymusza stałe napięcie mięśnia czołowego (stąd bóle głowy i głębokie zmarszczki czoła) oraz zadzieranie głowy, które obciąża kark [1]. W badaniach nad leczeniem ptozy już uniesienie powieki o niecały milimetr poprawiało wynik testu pola widzenia o 4–5 punktów [10]. Dochodzi do tego wygląd: zmęczona, „smutna” twarz, którą pacjenci często wymieniają jako główny powód wizyty.

Jak zlikwidować opadającą powiekę?

Prawdziwą ptozę likwiduje operacja: skrócenie lub ponowne przyszycie rozcięgna dźwigacza powieki, wycięcie fragmentu mięśnia Müllera od strony spojówki albo – przy bardzo słabym dźwigaczu – podwieszenie powieki do mięśnia czołowego; nadmiar skóry usuwa się blefaroplastyką [1]. Zabieg wykonuje okulista lub chirurg plastyczny w znieczuleniu miejscowym, trwa 30–60 minut na jedną powiekę, szwy zdejmuje się po około tygodniu, a obrzęk i zasinienie ustępują w 2–3 tygodnie. MMClinic nie wykonuje operacji powiek; przy rozpoznaniu ptozy kierujemy pacjenta do okulisty.

O wyborze metody decydują pomiary z badania: wysokość brzegu powieki i siła dźwigacza. Przy dobrej sile mięśnia (ptoza rozcięgnowa) wystarcza korekcja rozcięgna lub mięśnia Müllera; przy słabym mięśniu (ptoza wrodzona, miopatie) potrzebne jest podwieszenie do czoła [1]. Ptozy mięśniowej i nerwowej nie operuje się od razu – najpierw leczy się chorobę podstawową, bo w miastenii powieka może wrócić na miejsce po lekach.

Krople na opadającą powiekę

Od 2020 roku w USA zarejestrowane są krople z oksymetazoliną 0,1%, które pobudzają mięsień Müllera i unoszą powiekę średnio o 0,5–1 mm na kilka godzin; w badaniach z randomizacją u 304 osób poprawiały pole widzenia o 4–5 punktów, a działania niepożądane występowały równie często jak po placebo [10]. Metaanaliza 5 badań na 458 pacjentach potwierdziła uniesienie powieki o około 0,8 mm więcej niż w grupie kontrolnej [11]. Efekt jest tymczasowy i niewielki, więc krople pomagają przy łagodnej ptozie lub w oczekiwaniu na operację. W Polsce lek nie jest w zwykłej sprzedaży aptecznej; o możliwości jego zastosowania decyduje okulista.

Jak podnieść opadające powieki bez operacji?

Bez operacji można unieść brew i napiąć skórę powieki, nie można natomiast skrócić rozciągniętego mięśnia dźwigacza – dlatego metody nieoperacyjne działają przy nadmiarze skóry i opadniętej brwi, a nie przy prawdziwej ptozie. W MMClinic stosujemy w tym celu 4 zabiegi, które wykonuje lek. Michał Marciniak:

• Toksyna botulinowa na uniesienie brwi – rozluźnia mięśnie obniżające brew, dzięki czemu mięsień czołowy unosi ją o 1–2 mm; 600 zł, efekt 3–4 miesiące, kontrola i dokorekta w cenie.
• Radiofrekwencja mikroigłowa okolicy oczu z powiekami – zagęszcza skórę i spłyca drobne zmarszczki; 450 zł za zabieg, seria co najmniej 4 zabiegów co 4 tygodnie, bez przerwy w pracy.
• Laser frakcyjny CO2 na powieki – najsilniejsza metoda napinania skóry powiek; 450 zł za powieki górne lub dolne, 650 zł za górne i dolne, zwykle 1–3 zabiegi, 5–7 dni gojenia.
• Tropokolagen lub osocze bogatopłytkowe w okolicy oczu – poprawiają jakość cienkiej skóry, nie unoszą powieki; tropokolagen 400 zł, osocze 350 zł.

Metody można łączyć: na przykład toksyna na brwi plus seria radiofrekwencji na skórę powiek. Wszystkie problemy okolicy oczu – cienie, zmarszczki, cienką skórę – i dobór zabiegu opisujemy w poradniku okolica oczu: cienie, zmarszczki, cienka skóra, a porównanie zabiegów nieoperacyjnych z blefaroplastyką w artykule o tym, jakie zabiegi medycyny estetycznej poprawiają opadające powieki. Żadna z tych metod nie zastąpi operacji przy ptozie zasłaniającej źrenicę – uczciwa kwalifikacja na konsultacji jest ważniejsza niż sam zabieg.

Czy toksyna botulinowa unosi powiekę?

Nie – toksyna botulinowa nie unosi samej powieki, bo nie działa na mięsień dźwigacz; unosi natomiast brew: po rozluźnieniu mięśni obniżających brew (bocznej części mięśnia okrężnego oka i mięśni gładzizny) brew podnosi się o około 1–2 mm, a wraz z nią skóra górnej powieki [6][7]. W badaniu 22 pacjentów po podaniu 7–10 jednostek w boczną część mięśnia okrężnego oka brew uniosła się o 1,02 mm nad środkiem źrenicy i o 4,83 mm w kącie zewnętrznym oka [6]. W badaniu z randomizacją na 30 osobach uniesienie wyniosło 0,6–2,1 mm, a zadowolonych było 97% pacjentów [7].

Efekt pojawia się po kilku dniach, pełny jest po 2 tygodniach i utrzymuje się 3–4 miesiące. Dawka i punkty podania mają znaczenie: toksyna podana w mięsień czołowy obniża brew, zamiast ją unosić, dlatego u osób z ciężkimi powiekami ostrożnie leczy się zmarszczki czoła [15]. Przy prawdziwej ptozie toksyna może wręcz pogorszyć widzenie, bo osłabia mięsień czołowy, którym pacjent kompensuje opadanie – to jeden z powodów, dla których kwalifikację zaczynamy od testu z uniesieniem skóry. Zabieg trwa 10–15 minut, nie wymaga znieczulenia, w MMClinic kosztuje 600 zł i obejmuje wizytę kontrolną po 2 tygodniach, na której oceniamy symetrię brwi.

Na zdjęciu widać okolicę oka przed podaniem toksyny botulinowej na kurze łapki i po zabiegu w MMClinic: po rozluźnieniu bocznej części mięśnia okrężnego oka zmarszczki się wygładziły, a zewnętrzny koniec brwi lekko uniósł. Efekt jest indywidualny i zależy od siły mięśni, dawki i wieku. Toksyna ma też wskazanie neurologiczne związane z powiekami: kurcz powiek (blefarospazm) i połowiczy kurcz twarzy, w których powieka zamyka się mimowolnie – to leczenie prowadzi neurolog, nie gabinet medycyny estetycznej.

Jak radiofrekwencja mikroigłowa pomaga w leczeniu opadającej powieki?

Radiofrekwencja mikroigłowa nie unosi brzegu powieki, ale zagęszcza i obkurcza skórę powiek: mikroigły wprowadzają falę radiową w skórę właściwą, ciepło pobudza fibroblasty do produkcji kolagenu i elastyny, a po serii zabiegów skóra jest grubsza, gładsza i mniej pofałdowana, więc fałd powieki mniej zwisa na rzęsy [13][14]. W badaniu 12 kobiet po 3 zabiegach RF mikroigłowej w okolicy oczu w biopsji skóry wzrosła ilość prokolagenu III i elastyny, a po 18 tygodniach efekt był lepszy niż po jednorazowym podaniu toksyny botulinowej po drugiej stronie twarzy [13]. W innym badaniu 11 kobiet w wieku 34–59 lat po 3 zabiegach co 3 tygodnie zmarszczki wokół oczu spłyciły się istotnie, a 91% pacjentek było zadowolonych, bez przestoju w pracy [14].

W MMClinic zabieg obejmuje okolicę oczu razem z powiekami górnymi i dolnymi, kosztuje 450 zł, a seria to co najmniej 4 zabiegi co 4 tygodnie; efekt utrzymuje się zwykle 6–8 miesięcy, potem zabieg przypominający. Przed zabiegiem nakładamy krem z lidokainą, po zabiegu skóra jest zaczerwieniona 1–2 dni, makijaż można nałożyć po 48 godzinach. Przebieg, przeciwwskazania i cennik opisujemy na stronie radiofrekwencja mikroigłowa we Wrocławiu.

Radiofrekwencja czy laser CO2 na powieki?

Laser frakcyjny CO2 działa na skórę powiek silniej niż radiofrekwencja, bo usuwa mikrokolumny naskórka i obkurcza skórę właściwą, ale wymaga 5–7 dni gojenia i wykonuje się go jesienią lub zimą; RF mikroigłowa jest łagodniejsza, nie wyłącza z pracy i nadaje się na każdą porę roku. W badaniu 25 osób po 2–3 zabiegach laserem frakcyjnym CO2 wiotkość skóry dolnych powiek zmniejszyła się o 65%, a zaczerwienienie i obrzęk ustąpiły w ciągu tygodnia [12]. W MMClinic laser CO2 na powieki górne lub dolne kosztuje 450 zł, na górne i dolne 650 zł; zwykle wystarczą 1–3 zabiegi w odstępach co najmniej 4 tygodni. Szczegóły, gojenie dzień po dniu i przeciwwskazania znajdziesz na stronie laser frakcyjny CO2. Wybór między obiema metodami zależy od grubości skóry, pory roku i tego, ile dni gojenia pacjent może zaplanować.

Jak przygotować się do zabiegu na opadające powieki?

Przygotowanie zaczyna się od konsultacji, na której lekarz odróżnia ptozę od nadmiaru skóry i opadniętej brwi, sprawdza objawy alarmowe i wybiera metodę; potem obowiązują zasady zależne od zabiegu: przed toksyną 2–3 dni bez alkoholu i bez leków rozrzedzających krew przyjmowanych doraźnie, przed radiofrekwencją i laserem 4–6 tygodni bez opalania i tydzień bez retinoidów. Leków przepisanych na stałe, zwłaszcza przeciwkrzepliwych, nie odstawia się samodzielnie – trzeba o nich powiedzieć lekarzowi.

• Na konsultację przyjdź bez makijażu oczu i, jeśli nosisz, w okularach zamiast soczewek kontaktowych; weź listę leków i wcześniejsze wyniki badań okulistycznych. Jeśli powieka opada od niedawna, zmiennie lub z podwójnym widzeniem, najpierw umów się do okulisty.
• Przed toksyną botulinową: 2–3 dni bez alkoholu, aspiryny i ibuprofenu przyjmowanych doraźnie, bez aktywnej infekcji skóry; po zabiegu 4 godziny w pozycji pionowej, bez masowania, sauny i intensywnego wysiłku przez dobę.
• Przed radiofrekwencją mikroigłową: 4 tygodnie bez opalania, bez aktywnej opryszczki i stanów zapalnych skóry; po zabiegu makijaż po 48 godzinach, sauna, basen i sport po 3 dniach, krem z filtrem SPF 50 codziennie.
• Przed laserem CO2: 4–6 tygodni bez słońca i solarium, tydzień bez retinoidów i kwasów; zaplanuj 5–7 dni gojenia i ważne wydarzenie nie wcześniej niż 2 tygodnie po zabiegu.

Wszystkie zabiegi w okolicy oczu wykonuje lekarz po ocenie skóry i wykluczeniu przeciwwskazań: ciąży i karmienia piersią, chorób nerwowo-mięśniowych przy toksynie, aktywnych infekcji, skłonności do keloidów i zaostrzeń chorób autoimmunologicznych przy RF i laserze.

Pytania dodatkowe o opadającą powiekę

Czy opadająca powieka może sama ustąpić?

Tak, jeśli przyczyna jest przejściowa: ptoza po toksynie botulinowej ustępuje w ciągu kilku tygodni, po obrzęku lub urazie – po wygojeniu, a w miastenii poprawia się po leczeniu [1][9]. Ptoza rozcięgnowa, wrodzona i nadmiar skóry z wiekiem same nie ustępują i z czasem się nasilają.

Czy ćwiczenia na powieki podnoszą opadającą powiekę?

Nie ma badań, które potwierdzałyby, że ćwiczenia mięśni twarzy, masaże czy plastry unoszą opadającą powiekę; rozciągniętego rozcięgna nie da się „wytrenować”. Codzienne pocieranie oczu i silne masowanie powiek może wręcz pogarszać ptozę rozcięgnową [1].

Czy operację opadającej powieki refunduje NFZ?

Operację ptozy, która ogranicza pole widzenia, wykonuje się na oddziałach okulistycznych w ramach NFZ ze skierowaniem; zabiegi estetyczne – blefaroplastyka z powodu nadmiaru skóry bez ubytku pola widzenia, toksyna, RF czy laser – są płatne. O kwalifikacji do leczenia refundowanego decyduje okulista na podstawie badania pola widzenia.

Czy opadająca powieka ma związek z soczewkami kontaktowymi?

Tak – wieloletnie noszenie soczewek kontaktowych, zwłaszcza twardych, jest uznanym czynnikiem ryzyka ptozy rozcięgnowej, bo codzienne zakładanie i wyjmowanie soczewki rozciąga rozcięgno dźwigacza [1]. Nie trzeba rezygnować z soczewek, ale warto zakładać je delikatnie i nie pocierać oczu.

Dlaczego jedna powieka jest niżej niż druga?

Niewielka asymetria powiek do 1 mm jest normalna; wyraźnie niższa jedna powieka to najczęściej jednostronna ptoza rozcięgnowa, która dotyczy 3 na 4 osoby z ptozą [3]. Nowa asymetria z nierównymi źrenicami lub podwójnym widzeniem wymaga pilnej oceny, bo może być objawem zespołu Hornera lub porażenia nerwu okoruchowego [1].

Ile kosztują zabiegi na opadające powieki w MMClinic?

Toksyna botulinowa na uniesienie brwi kosztuje 600 zł, radiofrekwencja mikroigłowa okolicy oczu 450 zł za zabieg, laser CO2 na powieki 450–650 zł, tropokolagen w okolicy oczu 400 zł, osocze bogatopłytkowe 350 zł. Konsultacja kosztuje 200 zł i nie jest pobierana, gdy zabieg odbywa się tego samego dnia. Pełny cennik zabiegów znajdziesz na osobnej stronie.

Opadająca powieka u dziecka – co robić?

Dziecko z opadającą powieką powinien zbadać okulista dziecięcy, bo powieka zasłaniająca źrenicę w pierwszych latach życia może prowadzić do niedowidzenia i wady wzroku; ptozę wrodzoną operuje się zwykle w wieku przedszkolnym, a ciężką – wcześniej [1]. Zabiegów medycyny estetycznej u dzieci nie wykonuje się.

Podsumowanie – co warto zapamiętać

Opadająca powieka to za nisko ustawiony brzeg powieki, najczęściej przez rozciągnięcie rozcięgna dźwigacza z wiekiem; leczy się ją operacyjnie u okulisty, a nagła lub zmienna ptoza wymaga pilnej diagnostyki. Większość osób z „ciężkimi powiekami” ma jednak nadmiar skóry lub opadniętą brew – i tu pomagają zabiegi nieoperacyjne: toksyna botulinowa na brwi, radiofrekwencja mikroigłowa i laser CO2 na skórę powiek. Jeśli chcesz sprawdzić, który problem dotyczy Ciebie, i dobrać metodę, umów wizytę w MMClinic we Wrocławiu.

Materiał ma charakter edukacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej.

Źródła

[1] Bacharach J, Lee WW, Harrison AR, Freddo TF. A review of acquired blepharoptosis: prevalence, diagnosis, and current treatment options. Eye (Lond). 2021;35(9):2468–2481. DOI: 10.1038/s41433-021-01547-5. Publikacja.

[2] Kim MH, Cho J, Zhao D i wsp. Prevalence and associated factors of blepharoptosis in Korean adult population: the Korea National Health and Nutrition Examination Survey 2008–2011. Eye (Lond). 2017;31(6):940–946. DOI: 10.1038/eye.2017.43. Publikacja.

[3] Hashemi H, Khabazkhoob M, Emamian MH i wsp. The prevalence of ptosis in an Iranian adult population. J Curr Ophthalmol. 2016;28(3):142–145. DOI: 10.1016/j.joco.2016.04.005. Publikacja.

[4] Moon SS, Lee YS. Prevalence and clinical characteristics of blepharoptosis in patients with diabetes in the Korea National Health and Nutrition Examination Survey (KNHANES) 2009–2010. Endocrine. 2015;48(2):504–510. DOI: 10.1007/s12020-014-0279-x. Publikacja.

[5] Cho BJ, Choi YJ, Shin MC, Yang SW, Lee MJ. Prevalence and risk factors of childhood blepharoptosis in Koreans: the Korea National Health and Nutrition Examination Survey. Eye (Lond). 2020;34(9):1585–1591. DOI: 10.1038/s41433-019-0697-3. Publikacja.

[6] Ahn MS, Catten M, Maas CS. Temporal brow lift using botulinum toxin A. Plast Reconstr Surg. 2000;105(3):1129–1135. DOI: 10.1097/00006534-200003000-00046. Publikacja.

[7] El-Khoury JS, Jabbour SF, Awaida CJ i wsp. The impact of botulinum toxin on brow height and morphology: a randomized controlled trial. Plast Reconstr Surg. 2018;141(1):75–78. DOI: 10.1097/PRS.0000000000003919. Publikacja.

[8] Scheinfeld N. The use of apraclonidine eyedrops to treat ptosis after the administration of botulinum toxin to the upper face. Dermatol Online J. 2005;11(1):9. Publikacja.

[9] Bernardini FP, Skippen B, Croasdell B i wsp. Management of severe botulinum-induced eyelid ptosis with pretarsal botulinum toxin and oxymetazoline hydrochloride 0.1%. Aesthet Surg J. 2023;43(9):955–961. DOI: 10.1093/asj/sjad070. Publikacja.

[10] Slonim CB, Foster S, Jaros M i wsp. Association of oxymetazoline hydrochloride, 0.1%, solution administration with visual field in acquired ptosis: a pooled analysis of 2 randomized clinical trials. JAMA Ophthalmol. 2020;138(11):1168–1175. DOI: 10.1001/jamaophthalmol.2020.3812. Publikacja.

[11] Newland M, Eberly H, Ma C, Lighthall JG. The use of oxymetazoline 0.1% ophthalmic solution for acquired blepharoptosis: a systematic review. Laryngoscope. 2025;135(1):8–14. DOI: 10.1002/lary.31723. Publikacja.

[12] Tierney EP, Hanke CW, Watkins L. Treatment of lower eyelid rhytids and laxity with ablative fractionated carbon-dioxide laser resurfacing: case series and review of the literature. J Am Acad Dermatol. 2011;64(4):730–740. DOI: 10.1016/j.jaad.2010.04.023. Publikacja.

[13] Jeon IK, Chang SE, Park GH, Roh MR. Comparison of microneedle fractional radiofrequency therapy with intradermal botulinum toxin A injection for periorbital rejuvenation. Dermatology. 2013;227(4):367–372. DOI: 10.1159/000356162. Publikacja.

[14] Kim JK, Roh MR, Park GH, Kim YJ, Jeon IK, Chang SE. Fractionated microneedle radiofrequency for the treatment of periorbital wrinkles. J Dermatol. 2013;40(3):172–176. DOI: 10.1111/1346-8138.12046. Publikacja.

[15] Jabbour SF, Awaida CJ, ElKhoury JS i wsp. The impact of upper face botulinum toxin injections on eyebrow height and forehead lines: a randomized controlled trial and an algorithmic approach to forehead injection. Plast Reconstr Surg. 2018;142(5):1212–1217. DOI: 10.1097/PRS.0000000000004836. Publikacja.